ZAPOZNAWANIE Z PODSTAWOWYMI FIGURAMI GEOMETRYCZNYMI

Ten dział programowy łączy się z kształtowaniem umiejętności analitycznego spojrzenia na otaczające nas przedmioty i uświada­miania sobie zasad ich konstrukcji. Dla osiągnięcia tego celu wystarczające jest wprowadzenie do zajęć z sześciolatkami tylko najprostszych kształtów geometrycznych. Będą to: z figur płaskich: koło, prostokąt, trójkąt i kwadrat, z brył przestrzennych: sześcian i kula. Z przedmiotami (lub ich fragmentami) mającymi kształt figur płaskich i brył dziecko spotyka się od pierwszych lat swego życia. Piłka ma kształt kuli, klocek — sześcianu (lub prostopadłościanu), kartka z zeszytu — prostokąta lub kwadratu, obręcz — kola, znak zaś drogowy — trójkąta (z „zaokrąglonymi" rogami). Nie ma więc trudności ze znalezieniem sytuacji, w których będzie możliwe wprowadzenie nazw figur geometrycznych. Należy jednak zwrócić uwagę na to, aby rozróżnianie kształtów geometrycznych przez dzieci opierało się na cechach istotnych. Dziecko przy rozróżnianiu kształtów posługuje się „wyczuciem", a nie definicją i dlatego przyswojenie pojęcia np. trójkąta nastąpi do­piero, wówczas gdy przeprowadzimy cały szereg ćwiczeń, w których będzie miało okazję poznać trójkąty o różnej wielkości, kolorze i prze­znaczeniu. Dopiero po wielu takich ćwiczeniach dziecko będzie mogło oddzielić jakość kształtu przedmiotu od innych jego cech, np. barwy, wielkości czy przeznaczenia. Należy również zaznaczyć, że wprowa­dzanie pojęcia np. sześcianu (prostopadłościanu) wyłącznie za po­mocą klocków może doprowadzić do tego, że pojęcie tego kształtu dziecko zwiąże nierozerwalnie z danym zestawem i przy następnej okazji każdy z jego elementów, choćby w kształcie ostrosłupa, też za­kwalifikuje jako sześcian. Ćwiczenia mające na celu rozróżnianie przez dzieci kształtów geo­metrycznych można przeprowadzać przy każdej niemal okazji sta­wiając pytania na temat kształtu budynków, zabawek itp. Przez korzystanie z odpowiednich rysunków, budowanie z kloc­ków, układanie z patyczków lub z elementów mozaiki łatwo dopro­wadzimy do tego, że dzieci potrafią wyróżnić np. dwa koła i trójkąt (rama) jako główne elementy konstrukcji roweru, cztery koła oraz geometryczne kształty maski, szoferki i skrzyni ładownej — jako elementy samochodu-zabawki, koła i trójkąty na rysunku wieży (z tzw. otworami okiennymi i ozdobnym dachem). Budowanie z klocków o kilku podstawowych kształtach geometry­cznych różnych kompozycji nie tylko zbliża dzieciom te pojęcia, lecz również pozwala uzyskać doświadczenie na temat właściwości fizycz­nych brył (ruch posuwisty i toczenie się, zależność stopnia pewności równowagi od wielkości podstawy itp.). Te jakże istotne momenty nie powinny uchodzić uwadze nauczyciela prowadzącego zajęcia, lecz przeciwnie — posłużyć mu do wspólnego z dziećmi wyciągania nasu­wających się wniosków. Dokładnie dwadzieścia lat temu zasiadłem po raz pierwszy w poradni dziecięcej i spotkałem się oko w oko z rodzicami moich pacjentów. Spotkania nasze trwają właściwie do dziś. Co mogę powiedzieć o rodzicach i opiekunach dzieci na podstawie tylu lat współpracy? Otóż, nic nie przesadzając, z kontak­tów z rodzicami jestem ogólnie bardzo zadowolony, chociaż szczerze mówiąc milsze mi są kontakty z dziećmi niż z towarzyszącymi im osobami. Powiedzia­łem, że jestem zadowolony ogólnie, bo podobnie jak w każdym środowisku ludzkim, każdym środowisku zawodowym, tak i wśród rodziców są osoby bardziej lub mniej sympatyczne, bardziej lub mniej życzliwe i bardziej lub mniej kulturalne.

Polecamy strony

przedszkole brwinów | imprezy firmowe bielsko | Larslaj polska. Profesjonalne place zabaw, huśtawki, zjeżdżalnie oraz karuzele dla dzieci. | Wózki Dziecięce | biznes | telebimy | meble dla dzieci | podręcznik do angielskiego